آیین نامه بند د ماده ۱۳۲ قانون مالیات های مستقیم

آیین نامه بند د ماده ۱۳۲ قانون مالیات های مستقیم

آیین نامه بند د ماده ۱۳۲ قانون مالیات های مستقیم

آیین نامه بند د ماده ۱۳۲ قانون مالیات های مستقیم

آیین نامه بند د ماده ۱۳۲ قانون مالیات های مستقیم موضوع ماده (۳۱) قانون رفع موانع تولید رقابت پذیر و ارتقای نظام مالی کشور

۱۱/۷/۱۳۹۴ هـ۵۲۳۱۹ت/۸۹۴۷۸شماره

وزارت صنعت٬ معدن و تجارت ـ وزارت امور اقتصادی و دارایی

سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور ـ سازمان حفاظت محیط زیست

دبیرخانه شورای عالی مناطق آزاد تجاری ـ صنعتی و ویژه اقتصادی

هیأت وزیران در جلسه ۸/۶/۱۳۹۴ به پیشنهاد مشترک وزارتخانه های صنعت٬ معدن و تجارت و امور اقتصادی و دارایی و سازمانهای مدیریت و برنامهریزی کشور و حفاظت محیط زیست و به استناد بند د ماده ۱۳۲ اصلاحی قانون مالیاتهای مستقیم موضوع ماده (۳۱) قانون رفع موانع تولید رقابتپذیر و ارتقای نظام مالی کشور ـ مصوب ۱۳۹۴ـ  آیین نامه بند د ماده ۱۳۲ را به شرح زیر تصویب کرد:

آییننامه اجرایی بند د ماده ۱۳۲ اصلاحی قانون مالیاتهای مستقیم موضوع ماده ۳۱ قانون رفع موانع تولید رقابتپذیر و ارتقای نظام مالی کشور

ماده۱ـ در این آییننامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار میروند:

الف ـ محدوده: شعاع (فاصله هوایی) یکصد و بیست کیلومتر برای تهران (به استثنای شهرکهای صنعتی استانهای قم و سمنان)٬ پنجاه کیلومتر برای اصفهان و سی کیلومتر برای سایر مراکز استانها و شهرهای بالای سیصد هزار نفر جمعیت.

ب ـ شهرک صنعتی: شهرکی که به استناد قانون راجع به تأسیس شرکت شهرکهای صنعتی ایران ـ مصوب ۱۳۶۲ـ با اصلاحات بعدی٬ ایجاد شده یا میشود.

پ ـ منطقه ویژه اقتصادی: منطقهای که به استناد قانون تشکیل و اداره مناطق ویژه اقتصادی جمهوری اسلامی ایران ـ مصوب ۱۳۸۴ـ ایجاد شده یا میشود.

ماده۲ـ ملاک تعیین محدوده جهت محاسبه مالیات با نرخ صفر و برخورداری از مشوقهای مالیاتی موضوع بند د ماده ۱۳۲ اصلاحی قانون مالیاتهای مستقیم٬ در مورد واحدهای تولیدی٬ شهرکهای صنعتی و مناطق ویژه اقتصادی که در محدوده دو یا چند شهر یا استان قرار میگیرند٬ به صورت زیر است:

الف ـ چنانچه واحد تولیدی٬ شهرک صنعتی یا منطقه ویژه اقتصادی در محدوده شهر تهران قرار گیرد (فارغ از این که داخل یا خارج از محدوده شهر یا شهرهای دیگر قرار گرفته باشد) مشمول مقررات محدوده تهران میباشد.

ب ـ در سایر موارد٬ چنانچه واحد تولیدی٬ در محدوده دو یا چند شهر از استانهای مختلف قرار داشته باشد٬ تابع مقررات مربوط به استان محل استقرار واحد تولیدی میباشد. همچنین در مواردی که واحد تولیدی در محدوده دو یا چند شهر از یک استان قرار گرفته باشد مشمول مقررات مرکز استان یا شهرهای بیش از سیصد هزار نفر جمعیت آن استان حسب مورد خواهد بود.

ماده۳ـ در صورت وجود اختلاف بین اداره کل امور مالیاتی و واحد تولیدی درخصوص فاصله واحد مزبور با مراکز استانها و شهرهای بالای سیصد هزار نفر جمعیت٬ نظر وزارت راه و شهرسازی براساس استعلام سازمان امور مالیاتی کشور ملاک عمل خواهد بود.

ماده۴ـ ملاک قرار گرفتن واحد تولیدی یا معدنی در محدوده٬ آخرین تقسیمات کشوری و تعیین محدودههای شهری در زمان صدور پروانه بهرهبرداری یا انعقاد قرارداد استخراج و فروش از سوی وزارتخانههای ذیربط است و تغییرات بعدی آن تأثیری بر اعمال یا عدم اعمال محاسبه مالیات با نرخ صفر و مشوقهای موضوع ماده ۱۳۲ قانون مالیاتهای مستقیم ندارد.